Beleidsplan

2006 - 2011

September 2006


Parochie St. Jan de Doper-Visitatie
Mgr. Nolenslaan 99
3119 EB Schiedam

 

(Door op het hoofstuk van uw keuze te klikken, "springt" u naar het betreffende hoofdstuk .
Door te klikken op "naar boven" (onder elk hoofstuk) komt u weer op deze plek terecht).

 

Voorwoord

Hoe gaan we te werk in dit plan?

Algemeen uitgangspunt van de parochie

Beeld van de parochie, anno nu

Pastorale organisatie

Liturgie

Geloofsvorming voor volwassenen

Diaconie

Gemeenschapsopbouw

Sacramentbediening en uitvaarten

Jongeren

De Antilliaanse gemeenschap

Samenwerking met andere parochies en gemeentes

Publiciteit


 

Voorwoord

Voor u ligt een beleidsplan.
Het bestuur van de parochie St. Jan de Doper-Visitatie vond het zinvol het beleid dat zij de komende vijf jaren wil voeren, te beschrijven. Hiervoor hebben we de volgende redenen.
Het zijn onzekere, roerige tijden: het aantal professionele krachten in de kerk loopt terug, het kerkbezoek daalt momenteel gelukkig niet in deze parochie, maar de kerkgangers en de vrijwilligers worden wél ouder, dus kwetsbaarder. Het bisdom streeft naar steeds meer samenwerking tussen parochies. Verder is er in de maatschappij een reli-revival merkbaar, een groeiende behoefte aan spiritualiteit, maar de mensen zoeken het kennelijk niet meer in de traditionele kerken.

Hoe ga je om, hoe reageer je als parochie op al deze kwesties? Het is in elk geval nodig de huidige situatie onder ogen te zien, op grond daarvan positie te kiezen, je beleid te bepalen.
Met de aanstelling van een nieuwe pastoraal werkster in september 2004 was de mogelijkheid geschapen de ideeën voor een nieuw beleidsplan, die al langer leefden, uit te werken.
Er werd gekozen voor een echt werkplan, met steeds een beschrijving van de huidige situatie, voorts de concrete aandachtspunten die je daaruit af kunt leiden en een aantal concrete voornemens om deze aan te pakken. Zo wordt het een plan dat ook echt gebruikt gaat worden, waar we elkaar op kunnen aanspreken en wat geregeld zal worden bijgesteld.

Een werkplan dus. Echter, we vonden het heel belangrijk om te beginnen met een algemeen uitgangspunt van onze parochie: een soort mission statement, waarin staat aangegeven vanuit welke geloofsgrond we werken én bidden.

We hopen dat dit plan de vitaliteit en de gemeenschapszin in onze parochie mag versterken en verdiepen, tot heil van al die mensen die zich bij ons (geestelijk) thuis voelen.


Kerkbestuur St. Jan de Doper-Visitatieparochie
september 2006

naar boven

 

Hoe gaan we te werk in dit plan?

We beginnen dit beleidsplan met een algemeen uitgangspunt, de (geloofs)grond van waaruit we werken.
Dan volgt een kort algemeen gedeelte, waarin we een beeld geven van de wijk waarin de parochie is gelegen. Daarnaast geven we een beeld van onze tijd. Want iedere tijd heeft zo zijn eigen uitdagingen, beperkingen, kansen.
Dan volgt een schets van de pastorale organisatie. Het draagvlak en de draagkracht komt zo in beeld. Dat is het gereedschap waarmee we onze plannen kunnen verwezenlijken.

Daarna volgen we de bekende peilers: liturgie, geloofsvorming, diaconie en gemeenschapsopbouw.
Vervolgens is er een paragraaf gewijd aan sacramentenbediening en uitvaarten.

Het beleid rond jongeren en Antillianen in de parochie komt apart aan de orde, daar het pastoraat aan deze groepen speciale aandacht vraagt.
Dan is er aandacht voor allerlei vormen van samenwerking met andere geloofsgemeen-schappen.
Tenslotte is een paragraaf gewijd aan publiciteit, een onmisbare schakel in onze tijd.

De werkwijze per paragraaf is (meestal) als volgt: we beschrijven steeds kort de huidige situatie. Dan volgt een beschrijving wat we hieraan willen verbeteren, veranderen, opbouwen (de aandachtspunten). Tenslotte geven we concreet aan hoe we dat de komende jaren willen bewerkstelligen (het plan van aanpak).
Daarnaast vragen we ons steeds af: wat doen we als zelfstandige parochie en op welke momenten werken we samen met andere parochies/gemeentes en waarom? Dit vanwege de behoefte en de noodzaak tot samenwerking (het biedt kansen, samen sta je sterker).

Hierbij dient gezegd dat sommige beleidsvoornemens nog niet doordacht zijn, heel summier en onvolledig. Dit beleidsplan is bepaald geen afgerond verhaal, maar eerder een uitgebreid voortgangsbericht.

naar boven

 

Algemeen uitgangspunt van de parochie.

"Er is een kracht in de ziel die is wijder dan de wijdste hemel, en de hemel is toch ongelooflijk wijd, zo wijd, dat er geen woorden voor zijn, maar die kracht is nog veel wijder". (Meester Eckhart o.p.: Adolescens, tibi dico.)

Wil Gods Naam tot Zijn/Haar recht komen, dan zal zij verkondigd, gevierd, gedaan moeten worden in een zo groot mogelijke ruimte. Uiteraard is hiermee niet een ruim gebouw bedoeld maar een spirituele ruimte: een welkome plaats voor zeer velen. Deze ruimte zal open staan voor veel uiteenlopende godsdienstige opvattingen, mits zij elkaar niet uitsluiten en daarmee de ruimte voor anderen verengen.
De Naam van de Eeuwige: die te verkondigen, te vieren en te doen, dat is het enige doel van deze ruimte. Alle middelen zijn hierop gericht. De verkondiging, de liturgie en de diaconie zijn de voornaamste middelen.
Jezus Christus ging ons voor in het creëren van die ruimte voor God. Hij maakte Gods liefde zichtbaar in zijn manier van omgang met zijn Vader God (Abba), in zijn manier van omgaan met zijn leerlingen en iedereen die hij op zijn weg ontmoette. Hij deed dit door de woorden die hij sprak, door zijn kracht om te genezen en door mensen te sterken in hun mens-waardigheid.

'Blijf in mijn liefde', heeft Jezus gezegd. 'Blijf dit doen om mij te gedenken.' (Johannesevangelie).
De kernopdracht van de parochie is die opdracht te vervullen: het blijven beoefenen van de weg van Jezus Christus. De parochie is een oefenplek voor christelijk leven en getuigen.
Dat betekent dat we ons richten op het volgende:

We laten ons hierbij met name inspireren door de dominicaanse spiritualiteit.

Twee sporen
We richten ons op de groep trouwe kerkleden, die met elkaar het draagvlak vormen van de parochie. Samen vormen we een hechte gemeenschap, die wil groeien in het christelijk geloof. Die aandacht en zorg heeft voor elkaar.
We merken daarnaast op dat (over de hele linie) de gemiddelde leeftijd van de parochianen stijgt. Tegelijkertijd zijn steeds meer mensen, ook jonge mensen, op zoek, er is een verlangen naar méér, naar zingeving, naar spiritualiteit. Kennelijk slagen traditionele parochies er niet in om voor hen een plek te zijn waar zij antwoorden krijgen op hun vragen, waar ze spirituele ervaringen opdoen en door God worden geraakt.
We willen ons bewust openstellen voor deze niet­kerkelijke, spirituele zoekers en randkerkelijke mensen die net als wij inspiratie en levensbeschouwelijke oriëntatie zoeken voor het leven. Wij trachten hen met ons aanbod aan geloofsvorming, te bereiken. Brede publiciteit zal hierbij helpen. Samenwerking met andere gemeentes/parochies kan onze draagkracht versterken.

Samen met anderen
Als kleiner wordende parochie zoeken we waar mogelijk en wenselijk samenwerking met andere parochies/gemeentes. Vooral waar het gaat om gezinspastoraat, jongerenpastoraat en de volwassenkatechese.

We denken dan in de eerste plaats aan:

naar boven

 

Beeld van de parochie, anno nu


Leeftijdsopbouw van de parochie (globale schatting)
De parochie is in de wijk Nieuwland. Deze wijk wordt voornamelijk bevolkt door oudere 'autochtone Nederlanders' en jongere allochtonen (veel gezinnen).
Dit vertaalt zich in de leeftijdsopbouw van de parochie. Op een doorsnee zondag is de meerderheid autochtoon (85 procent en 50+). De jongeren, de gezinnen met kleine kinderen zijn allochtoon. De helft van de autochtone bezoekers woont ook echt in Nieuwland. De allochtonen wonen (schatten we) allen in Nieuwland.
De allochtonen zijn vooral Antillianen. Een aantal van hen (ongeveer vijftien per weekend) komt naar de reguliere vieringen. Hen wordt (op hun verzoek) ook ruimte geboden om op eigen manier te vieren (novene voor kerst, doordeweekse vieringen). Hierover elders meer.
Hier moet ook gezegd worden dat de wijk in beweging is. 'Oude' flatgebouwen worden gesloopt, nieuwbouw verrijst. Dit vraagt in de toekomst om aandacht van de parochie.

Keuzeparochie
De St. Jan de Doper-Visitatieparochie is echt een keuzeparochie. Hierboven werd al aangestipt dat de helft van de parochianen ook in Nieuwland woont. De andere helft woont elders in Schiedam. Velen zijn verhuisd en blijven hier komen.
Anderen kiezen voor de parochie omdat de sfeer, de eigen dominicaanse kleur hen aanspreekt (Nederlandse gezangen, aandacht voor de prediking, liturgische experimenten).
Dit zal ongetwijfeld samenhangen met de totaal andere kleur van de Liduinabasiliek, ook een keuzeparochie met elke zondag een Latijnse Hoogmis.

Tijdsbeeld en parochiebeleid
In onze tijd worden veel kerkgebouwen leger en grijzer, maar dat wil niet zeggen dat er geen vraag is naar religieuze beleving. Een groeiende groep mensen in onze samenleving is op zoek: men leest, mediteert, bezoekt kloosters, spirituele markten, enz… Mensen zoeken het echter niet langer in de traditionele kerken (hoewel de wereldjongerendagen '05, een opleving leken te laten zien. De tijd zal leren of dit beklijft). Dat mensen hun vervulling van hun spirituele nood niet in de kerken zoeken, moet de kerk te denken geven.
Hoe moet je daar als parochie op reageren?

Als we het de moeite waard vinden om onze eigen traditie en waarden te continueren, moeten we de komende jaren op twee fronten werken:


Algemeen beeld van de parochie
Positief:
de parochie heeft een groep goed geschoolde, betrokken vrijwilligers, op allerlei terreinen. De parochie wordt echt gedragen door de vrijwilligers. Dit maakte het mogelijk dat men tot de komst van pastoraal werkster Lidwien Meijer (sept. 2004) een tijd lang zelfstandig heeft kunnen voortgaan. Men voelt zich verantwoordelijk.
De parochie staat open voor creatieve experimenten, vooral in de liturgie. De dominicaanse traditie heeft wat dat betreft veertig jaar lang een weg gebaand.
Men is betrokken op de parochianen die om gezondheidsredenen niet meer naar de kerk kunnen komen. Zij krijgen bezoek en attenties met de feestdagen.
Zorgpunt: de vrijwilligersgroep is sterk aan het vergrijzen en daardoor kwetsbaar. Er vallen nog al hier en daar gaten, die nog opgevangen kunnen worden, maar hoe lang is dit nog mogelijk?

Door de sluiting van de St. Martinuskerk in Groenoord (juni '05) is het kerkbezoek aanmerkelijk toegenomen, met name ouderen, voor wie de Jacobuskerk niet goed te bereiken is, vinden hun weg naar de St. Jan de Doper-Visitatiekerk.

naar boven


De pastorale organisatie

Pastoraal verantwoordelijken
Pater L. R. de Jong is administrator.
Lidwien Meijer is pastoraal werkster
De pastoraatsgroep, bestaande uit vier personen.


Bestuurlijk verantwoordelijken
Het parochiebestuur, bestaande uit vier personen (één vacature) en een roulerende vertegenwoordiging van de pastoraatsgroep.
De taken van het parochiebestuur:


Vice-voorzitter

Deze handelt conform door de pastoor op grond van het kerkelijk recht aan hem gegeven bevoegdheden voorzover die betrekking hebben op vermogensrechtelijke handelingen, daarmede in zijn plaats het voorzitterschap van het kerkbestuur uitoefenend. Hij onderhoudt frequent en nauw contact met de pastores, ten einde de pastorale ondersteuning te begeleiden.


Draagvlak en middelen

Zowel het kerkgebouw als het parochiecentrum zijn eigendom van de parochie St. Jan de Doper-Visitatie. Verder beschikt de parochie over eigen financiële middelen.


Parochianen. Aantal adressen

Ieder weekend bezoeken gemiddeld 140 mensen de twee vieringen.
Er staan 2000 parochianen geadministreerd.
Rond 350 parochianen nemen deel aan de actie Kerkbalans.


Vrijwilligers

Er zijn rond de vijftig vrijwilligers actief op allerlei terreinen. Hier volgt een overzicht van de vrijwilligers(groepen) en hun taken.


Liturgie

De werkgroep Weekendliturgie. De vijf leden gaan maandelijks beurtelings voor in de Woord-Communievieringen.


Diaconie


Gemeenschapsopbouw


Facilitair
De werkgroep Kerkschoonmaak. Maandelijks wordt de kerk schoongemaakt.


Financiële zaken
De belangrijkste bron van inkomsten is de jaarlijks terugkerende Actie Kerkbalans.
Een tweede bron van inkomsten voor de parochie zijn de stipendia.
Als derde bron zijn er de collectes die wekelijks tijdens de vieringen gehouden worden.
Tenslotte zijn er de giften, de legaten, het kaarsengeld enz.
De penningmeester is belast met de financiële verantwoording van inkomsten en
uitgaven en is hiervan verantwoording schuldig aan het kerkbestuur, het dekenaat en het bisdom.


Secretariaat
Vier ochtenden per week is het secretariaat bemenst. Dit secretariaat doet veel uitvoerend werk zoals het registreren van de stipendia, het ontvangen van parochianen, het beantwoorden van telefoontjes, bijhouden van de post, enz.
Twee middagen in de week wordt de ledenadministratie bijgehouden

naar boven



Liturgie

Uitgangspunt
Vierend brengen we onze relatie tot de levende God en tot elkaar tot uiting. Daarbij is Jezus Christus degene die onder ons aanwezig is. Hij trekt met ons op in Lichaam en Geest.
In lotsverbondenheid met elkaar als mensen, komt de parochie vierend bijeen, opdat we steeds weer de aanwezigheid van Christus ervaren, opdat we elkaar zien staan als mensen en ons verantwoordelijk gaan voelen voor elkaar en voor onze gebroken wereld.


De parochie waakt voor kwaliteit. Voorwaarden voor kwaliteit in de liturgie zijn:


Huidige situatie

 

Aandachtspunten

 

Plan van aanpak
Het liturgisch beraad dat bestaat uit de vrijwillige voorgangers, een vertegen-woordiging van het lectoraat, de pastores en een koorlid, zal bovenstaande aandachtspunten aan de orde stellen.

 

Samenwerking met andere parochies?
De roep om samenwerking met andere parochies/gemeentes komt doorgaans voort uit noodzaak: men kan het alleen niet meer af, samen sta je sterk, kun je je duidelijk manifesteren (bijvoorbeeld bij de voorbereiding op het Vormsel).
Omdat onze kerk op zondag voor 80 procent bezet is, en er voldoende voorgangers zijn, heeft samenwerking in de liturgie geen prioriteit. We concentreren ons op onze eigen verworven tradities. We richten ons op goede, inspirerende vieringen in dit kerkgebouw, met deze mogelijkheden, met een vertrouwde sfeer.
We willen graag van anderen (met name van de H. Hartparochie) weten en leren, om het eventueel onder het eigen dak zorgvuldig te integreren. Ook zijn we graag bereid, als anderen (met name de H. Hartparochie) een beroep op ons doen, te helpen, bijvoorbeeld bij een gezamenlijke voorbereiding van een Woord-Communieviering.
De pastoraal werkster heeft een kleine aanstelling in de H. Hartparochie (4.5 uur per week). Zij gaat daar ook nu en dan voor, zodat de verbinding met de H. Hartparochie ook op het terrein van liturgie bestaat.
Een keer per jaar is onze pastoraal werkster te gast in de Magnalia Dei-gemeente. Een andere keer komt de predikante naar de St. Jan-Visitatie.

naar boven

 

Geloofsvorming voor volwassenen

Uitgangspunt
Lerend en verkondigend staat het evangelie centraal, als bron van inspiratie, als spiegel voor ons huidige leven en als uitdaging voor toekomstig leven. Daarbij proberen we met al onze zintuigen het geheim van christelijk leven te doorgronden en plaats te geven in ons leven. Dit is een permanent leerproces. Daarbij willen we ons geloof ook overdragen en doorgeven aan anderen, zowel in woord als in daad.
In de inleiding merkten we al op dat in deze tijd veel mensen op zoek zijn naar antwoorden op hun vragen: waarom ben ik hier, is dit nu alles, waarom gaan mensen vroeg dood, wat is het doel van dit alles? Hoe deel ik mijn verdriet, mijn bijzondere levenservaringen, waar vind ik vervulling?
De antwoorden kunnen ze vaak in de traditionele kerk niet meer vinden. Ze vinden het soms een beetje in een bij elkaar geraapt, zelf geconstrueerde vorm van spiritualiteit, via cursussen en boeken, spirituele muziek, lezingen. Via meditatie, verkenningstochten langs andere godsdiensten enz. We willen graag deze groep van dienst zijn. Daarom is ons aanbod niet specifiek gericht op parochianen, maar op iedereen die mee wil doen. Brede publiciteit is daarbij een voorwaarde.


Huidige situatie


Aandachtspunten


Plan van aanpak

naar boven



Diaconie

Uitgangspunt
Dienend wil de parochie -in navolging van Jezus Christus- werken aan gerechtigheid en vrede. Daarbij wil zij aanwezig zijn voor mensen die een beroep op de parochie doet. Ze wil vol vertrouwen, eerbied en respect mensen tegemoet treden. Niet het oordelen of veroordelen staat daarbij centraal, maar het heil (=heel maken) van mensen, zowel in hun persoonlijke, maatschappelijke als geestelijk leven.
We onderscheiden twee vormen: onderling dienstbetoon en dienstbetoon buiten de eigen kring: in wijk en stad, in onze wereld.

Huidige situatie

a. Onderling dienstbetoon.

In deze parochie zijn/waren veel mensen betrokken. Maar mensen worden ziek of zodanig gehandicapt dat zij niet meer in de weekenden naar de kerk kunnen. De bezoekgroep draagt er zorg voor dat deze mensen zich toch betrokken blijven voelen. Zij worden geregeld bezocht, ontvangen de communie en met Pasen en Kerst een attentie. Op Nationale Ziekendag in september worden ze uitgenodigd de zondagsviering bij te wonen. De werkgroep vergadert regelmatig om elkaar te ondersteunen en ervaringen uit te wisselen.

b. Dienstbetoon aan stad en wereld.

In de parochie wordt veel aandacht gegeven aan de adventsactie Solidaridad en de Vastenactie. Er komen affiches te hangen en tijdens de Vastentijd is er ook een sobere maaltijd, naast de collecte. Ook is er informatie over het thema van de Vastenactie, door middel van een tentoonstelling en een video.
Maandelijks is er de mogelijkheid brieven mee te nemen voor Amnesty International.
De contacten met de wijk zijn niet (meer) aanwezig. De wijkagent is naar aanleiding van de moord op Van Gogh wel een keer kennis komen maken.
Er was in het verleden een actief ouderenwerk. Maar helaas moest dit door maatregelen van buiten worden beëindigd. Het ouderenwerk wordt nog steeds gemist. Er wonen veel alleengaande ouderen in de parochie.

Aandachtspunten
De onderlinge dienstbaarheid zal in de toekomst toenemen. Meer mensen zullen in de categorie: 'betrokken maar niet meer mobiel' gaan vallen. Het bezoekwerk aan hen zal toenemen. Uitbreiding van de bezoekgroep is daarom gewenst.
Ook is er wellicht behoefte aan een rouwverwerkinggroep.
Het verdwijnen van het ouderenwerk heeft een gat geslagen. Overwogen moet worden of het ouderenwerk, op kleinere schaal, kan worden hernomen.

Plan van aanpak:

naar boven

 

Gemeenschapsopbouw

Huidige situatie

De gemeenschap is degelijk opgebouwd. Er staat een bouwwerk.
Het cement (dat wat de bouwstenen tot een bouwwerk maakt) is:

Aandachtspunten

Plan van aanpak


naar boven


Sacramentenbediening en uitvaarten

(De huidige situatie staat hieronder beschreven)

Doop
Als parochianen hun kind willen laten dopen, melden zij dat bij de pastoraal werkster of op het secretariaat.
Er vindt een gesprek plaats met de ouders. Wat zijn de motieven om het kind te laten dopen? Wil men een eigen inbreng in de viering?
Een doopviering is een zelfstandige viering, buiten de zondagsviering.

Wanneer wordt er wel in de reguliere zondagsviering gedoopt?

Grotere kinderen worden door de pastoraal werkster voorbereid. Ze lezen een boek: Wereldwijd geloven (uitgeverij Kwintessens) en enkele bijbelverhalen. Ze krijgen een rond-gang door de kerk, waarin veel informatie wordt gegeven.
Als het even kan, haken ze in bij de groep Eerste Communicanten en/of vormelingen.
Volwassenen die katholiek willen worden, wordt sterk aanbevolen als inleiding de cursus: Katholiek geloven…wat en hoe… te volgen die vanaf oktober 2006 wordt aangeboden vanuit de parochies in Schiedam, Vlaardingen en Maassluis. Deze cursus geeft de nodige basisvorming.

Eucharistie/Eerste Communie/Vormsel
Eens per twee jaar wordt de Eerste Communievoorbereiding aangeboden in samenwerking met de Heilig Hartparochie. De werkgroep (vier personen) bestaat uit vertegenwoordigers van beide parochies. De viering is ook gezamenlijk. De ouders krijgen een oproep-brief via de RK scholen. In de parochiebladen wordt medegedeeld dat de voorbereiding eraan gaat komen.
De kinderen worden in de parochie waar de viering is, voorgesteld. Enige tijd later, volgt een terugkomviering.
Ongeveer de helft van de kinderen die de Eerste Communie heeft gedaan, meldt zich aan voor het Heilig Vormsel. Eveneens per twee jaar vindt de voorbereiding plaats, in samenwerking met de H. Hartparochie. Kinderen uit groep 7 en 8 en de brugklassers worden uitgenodigd mee te doen.

Sacrament van Verzoening - Boetevieringen
Twee maal per jaar zijn er boetevieringen: in de week van het Kerstfeest en in de week van het Paasfeest. Er is geen vaste tijd voor biechtgelegenheid. Mensen die willen biechten, kunnen een afspraak maken met de pastor.

Ziekenzalving
Op verzoek van de zieke en haar/zijn omgeving wordt het Sacrament van de Ziekenzalving toegediend. Eens in de twee jaar is een 'gezamenlijke ziekenzalving', de parochie noemt het: het sacrament van de Derde Levensfase. Alle 75-plussers worden per brief uitgenodigd hieraan deel te nemen. De nadruk ligt op het bereiken van de Derde levensfase, een fase met een speciaal karakter, men wordt zich meer bewust van de eindigheid van het bestaan, er zijn veel sterfgevallen in de naaste omgeving, men voelt dat ouderdom met gebreken komt.
In de viering ziet men dat onder ogen.
In het sacrament wordt de zegen gevraagd over deze levensfase. Men ontvangt de zalving en (met een kaars) het licht voor onderweg.

Uitvaarten
Vanaf september 2004 tot september 2006 waren er ongeveer veertig uitvaarten, verzorgd vanuit de St. Jan de Doper-Visitatieparochie: twaalf vieringen vanuit de kerk, negen vieringen vanuit de kapel van huize Frankeland en zestien afscheidsvieringen vanaf begraafplaats en crematorium Beukenhof, met aansluitend de begrafenis of de crematie.
Er waren drie Eucharistievieringen, voorgegaan door pater De Jong. Er waren twintig Woord-Communievieringen en zeventien gebedsvieringen,voorgegaan door Lidwien Meijer.
Op drie na waren alle overledenen boven de 75 jaar.
In overleg met de familie wordt gekozen wat voor soort viering men gepast vindt. De wensen van de overledenen wegen hierbij ook mee.
De familie wordt zoveel mogelijk betrokken bij de inhoud van de viering. Als men wil, kan men een bijdrage leveren (in memoriam, lezing, gebed).
De pastor bezoekt ongeveer zes weken na de uitvaart één van de nabestaanden minstens een keer, mits deze in Schiedam woont.

Allerzielenviering
In aansluiting op de uitvaartviering is het goed hier ook de Allerzielenviering te noemen.
Voorafgaand aan deze viering op 2 november, wordt de familie van de overledenen van het afgelopen jaar per brief uitgenodigd deel te nemen.
Tijdens de viering worden alle namen van de overledenen genoemd en mogen de familieleden een kaars aansteken bij de levensboom, waar deze namen het gehele jaar hebben gehangen.
Dit is ook weer een moment van contact met de nabestaanden.

Aandachtspunten bij de sacramentenbediening

Plan van aanpak


naar boven


Jongeren

Huidige situatie
Jongeren en kinderen missen we in de vieringen van onze parochie. De kinderen die komen zijn vrijwel allemaal van Antilliaanse afkomst. De groep is te klein om iets speciaals te organiseren (kindernevendienst, kindergezinsvieringen). Dat is hier vroeger wel allemaal geweest, maar men heeft daar op den duur, door gebrek aan deelname van af moeten zien.
Enkele jongeren, voortgekomen uit de vormselvoorbereiding, komen maandelijks samen in de pastorie van de H. Hartparochie. Ze geven hun eigen programma vorm. Het oecumenisch aanbod van Provider is een succes.

Aandachtspunten
Een kerk zonder jongeren heeft geen toekomst. We willen ons ook niet blindstaren op dit probleem, want dan hebben we geen toekomst en ook geen heden meer, dus we gaan wat doen, zonder er heel zwaar over in te zitten.

Plan van aanpak
Als we wat met de kinderen en de jongeren willen doen, dan is dat alleen in samenwerking met anderen aantrekkelijk te maken. Hiervoor hebben we de volgende suggesties:

naar boven

De Antilliaanse gemeenschap

Uitgangspunt
De parochie biedt graag gastvrijheid aan groepen met een andere cultuur die de kerk willen gebruiken om op eigen wijze te vieren. We realiseren ons de waarde van het vieren in de moedertaal (de taal van het hart), de eigen liederen en het eigen karakter van de vieringen.
Hierbij gaan we wel zorgvuldig te werk. De groepen moeten schriftelijk een aanvraag doen. Er moeten daarna gesprekken volgen. De geloofsbeleving moet niet in strijd zijn met de waarden die we als parochie willen uitdragen (geen uitingen van racisme of onverdraagzaamheid).
Onze parochie houdt hierbij de regie in handen.

Huidige situatie
We hebben momenteel vooral te maken met de Antilliaanse gemeenschap die zich deels betrokken voelt bij de parochie en deels de kerk gebruikt voor eigen vormen van vieren.
In Schiedam wonen veel Antilliaanse katholieken. Ze proberen op hun eigen manier hun geloof te beleven. Hun cultuur van bidden en zingen en verkondiging verschilt van de cultuur in de St. Jan-Visitatieparochie. Daarom houden ze vaak eigen vieringen, met een eigen priester, die vanuit de meer charismatische richting komt. Ze huren daarvoor het kerkgebouw op onregelmatige tijden, wanneer een priester kan komen. Ook 'autochtone' parochianen zijn hierbij welkom. Enkelen maken ook gebruik van de uitnodiging die van de vieringen uitgaat.
Doordat de kerk dicht bij het metrostation ligt, komen de mensen van heinde en verre naar de vieringen toe. De meeste voelen zich niet echt verbonden met deze parochie, wel met elkaar en met hun eigen manier van vieren.
In de reguliere weekendvieringen komt gelukkig ook een aantal van deze Antillianen. Soms spreekt hen de viering aan, soms vinden ze het 'te saai'.
De Antillianen komen daarnaast met regelmaat voor sacramentenbediening een beroep doen op de parochie. Er komen vragen als:
'Mijn kind moet zijn Eerste Communie doen op Curaçao, komende Kerstmis. Kunt u hem lesgeven en kan ik dan een brief voor hem krijgen voor de pastoor daar?'
'Mijn kinderen moeten hun Eerste Communie doen. Ze moeten ook nog gedoopt worden…'
We werken hierbij samen met Schiedam Noord. De pastor daar, Jan Jetse Bol, heeft ook vaak met de Antillianen te maken en soms gaat hij voor in de speciale vieringen in onze kerk.
De Antillianen hebben een contactpersoon. Zij was actief in haar parochie op Curacao en heeft in Nederland een aantal modules van de pastorale school doorlopen. Via haar (vele mensen kennen haar) komen ook verzoeken voor Doop en Eerste Communie binnen.

Aandachtspunten

Plan van aanpak

naar boven

Samenwerking met andere parochies en gemeentes

Huidige situatie
Het beleid van het bisdom wil dat parochies gaan samenwerken. De gemeenschappen worden kleiner, ook het aantal professionele krachten vermindert. Samenwerking geboden! Onze parochie zit er niet op te wachten, maar realiseert zich dat het onontkoombaar is.
Onze parochie is een dominicaanse parochie, één van de acht in Nederland. Er wordt daarom ook gekeken naar vormen van samenwerking met de andere dominicaanse parochies, met name de Dominicusparochie (het Steiger) in Rotterdam. Het ligt voor de hand dat de samenwerking gezocht wordt met de H. Hart en de Liduinabasiliek (parochies van Schiedam-stad).
In het voorjaar van 2004 zijn er enkele besprekingen geweest met vertegenwoordigers van de Liduinabasiliek, de St.Jan-Visitatieparochie en de H. Hartparochie (Schiedam-stad).
In augustus ontvingen we een brief van de Liduinabasiliek dat ze van verdere pogingen tot samenwerking afziet. Juni 2006 werd besloten de samenwerking, mits onder begeleiding van een bisdom-deskundige weer op te pakken.

Samenwerking met de H. Hartparochie:
De H. Hart en de St. Jan de Doper-Visitatie besloten met de twee parochies door te gaan - de parochies waren ook al een paar jaar op enkele fronten samen actief. Hieronder geven we een overzicht wat zich de afgelopen jaren heeft ontwikkeld: \

Samenwerking met de dominicaanse parochies
Er zijn acht dominicaanse parochies in ons land. Vier keer per jaar zijn er vergaderingen van de besturen. Een parochiecoördinator (Anne Staal) is aangesteld om de vitaliteit van de parochies te bevorderen en de dominicaanse eigenheid te versterken.
In Rotterdam zijn twee dominicaanse parochies. Vooral op het terrein van geloofsvorming voor volwassenen is samenwerking goed mogelijk (vooral met de Dominicusparochie).

Samenwerking met de buurgemeente:
In de wijk Nieuwland is een PKN-gemeente. Op vijf minuten loopafstand van onze kerk, staat een grote, van oorsprong gereformeerde kerk: de Magnalia Déi.
We achten vormen van samenwerking van belang. In deze wijk, die door de verandering van de bevolkingssamenstelling zo 'ontkerstent', is het goed om de krachten, waar mogelijk, te bundelen.
Dit heeft tot nu toe geresulteerd in:

Samenwerking met dekenaat en bisdom
Tenslotte bezoekt de pastoraal werkster zoveel mogelijk de bijeenkomsten met andere pastores die uitgaan van het dekenaat (vier maal per jaar dekenaat-Rijnmond-bijeenkomsten, vier maal per jaar Schiedam/Vlaardingen/Maassluis-bijeenkomsten). Verder komt drie maal per jaar het convent van Schiedamse pastores bijeen.

Aandachtspunten bij samenwerking
Zowel de H. Hartparochie als de Sint Jan de Doper-Visitatieparochie hebben geloofsvorming aan volwassenen en aan jonge ouders hoog op hun prioriteitenlijst. Dit zal gezamenlijk worden aangepakt, waarbij ook richting PKN-gemeentes en Schiedam-Noord wordt gekeken.
Ook richting Schiedam-Noord, Vlaardingen en Maassluis zijn we bereid ons te oriënteren of samenwerking mogelijk is en ons kan versterken. Met name zien we kansen op het terrein van geloofsvorming (van jong tot oud). De cursus Katholiek geloven, wat en hoe is hiervan een vrucht.
Als parochie alleen is het niet meer mogelijk voldoende jongeren te interesseren, maar samen kunnen we proberen iets op te bouwen.

Plan van aanpak
Zie hiervoor het hoofdstuk geloofsvorming voor volwassenen.


naar boven

 


Publiciteit

Uitgangspunt
We leven in een tijd waarin publiciteit van wezenlijk belang is. Waarom is dat nu anders dan vroeger?
Mensen gaan niet meer vanzelfsprekend naar de kerk. Sommigen nog wel, de meesten niet meer. Aan de andere kant constateerden we hierboven dat veel mensen wel iets missen en zoekend zijn, gezien het grote aanbod aan esoterische lectuur in de boekwinkels, de hoge kijkcijfers en waarderingscijfers bij uitzendingen van huwelijken en uitvaarten in het koninklijk huis, de goede reacties na uitvaarten van randkerkelijken, de stille tochten na zinloos geweld (het zijn net processies).
Via een breed aanbod kun je mensen nog wel interesseren. Als je zo'n aanbod doet, moet je het in de publiciteit brengen, anders weten mensen het niet. Je moet daarnaast nu en dan een nieuwsgierig makend, spectaculair aanbod doen, waardoor je als gemeenschap de kranten haalt, nieuws maakt.

Huidige situatie

Aandachtspunten

naar boven

terug naar openingspagina