K E R K P L E I N N I E U W S

weekbrief van deelgemeenschap Sint Jan de Doper - Visitatie
nummer 11 -- week 03 februari 2020 - 09 februari 2020

kerk en secretariaat: mgr. nolenslaan 99, 3119 eb schiedam tel. 010-4735066
secretariaat donderdag en vrijdag 09.30-11.30 uur. e-mail: info@sintjan-visitatie.nl
website: www.sintjan-visitatie.nl. banknr.: iban: nl68 ingb 0000 2032 72.
pater leo de jong o.p. inspireert onze gemeenschap in zake de dominicaanse traditie





sint jan de doper-visitatie is een deelgemeenschap van de goede herder parochie
e-mailadres pastores: pastoraalteam@goedeherderparochie.nl
pastores zijn: charles duynstee, henri egging, avin kunnekadan, kees koeleman

==========================================================================


Vieringen

Zondag 09 februari




In de kerk van de deelgemeenschap Sint Jan de Doper is deze zondag geen viering (als ook in de kerken van de deelgemeenschappen H. Hart en HH. Martinus-Jacobus).


Zondag 09 februari





10.30 uur







5e zondag door het jaar
Gezamenlijke viering van de vier Schiedamse Deelgemeenschappen in de parochiekerk (de kerk van de deelgemeenschap St. Liduina-OLV Rozenkrans -- de Singelkerk, Singel, Schiedam).

Eucharistieviering
voorganger: pastor Henri Egging


Zondag 16 februari




11.00 uur




6e zondag door het jaar
Viering van Woord, Gebed en Communie

voorganger: Liturgiegroep, Riet den Doop
Zanggroep Sint Jan o.l.v. Zurisadai Ramirez

 

********

Intenties

nnb

********

PCI zuil

In de hal van ons kerkgebouw staat sinds kort een rode zuil.
Op de zuil liggen aanvraagformulieren en een brochure van de PCI.
De PCI is een parochie brede organisatie, die mensen in nood financieel kan ondersteunen.
Dit wordt gedaan in overleg met andere instanties.
Zie de paarse brochure.
U kunt het formulier ook geven aan iemand in uw omgeving die geldelijke hulp kan gebruiken.

In de zuil kunt u eventueel ook uw gift deponeren.

********

Parochie De Goede Herder
St. Jan de Doper- O.L.V. Visitatie, Schiedam
(A) 3 e zondag door het jaar , 26 januari 2020
(Lezingen: Jesaja 8,23b-9,3; Mattëus 4,12-23)

 

Het zal u niet zijn ontgaan dat de Evangelie lezing van vandaag wat met geroepen worden te maken heeft. Ik hoop het wel, want dat is vandaag het onderwerp van de overweging. Wat is het toch mooi als je mensen kunt werven voor jouw werk door simpelweg met je vingers te knippen. Knip en je hebt weer een volgeling te pakken. Zomaar vier geroepenen op een dag! We zoeken al een paar maanden naar een nieuwe voorzitter voor de Wissel, maar dat terzijde.
De mannen uit Kafarnaüm laten hun dagelijkse bezigheden achter, dag vader, zie maar hoe je verder gaat zonder mij, dag moeder ik ga achter die goeroe aan.
Ik kan me nu ook moeilijk voorstellen dat zij zomaar huis en haard verlaten.
Vroeger stond ik daar niet bij stil, bij Jezus kon immers alles. Maar toen ik er over na moest denken tijdens en na mijn scholing tot gebedsleider, toen ging er voor mij een ander beeld vorm krijgen.
Van Petrus weten we uit de schriften dat die getrouwd was. Jezus heeft immers zijn schoonmoeder genezen.
We lazen dat Jezus ging wonen in Kafarnaüm. Of hij een eigen woning betrok of ergens in pension ging is niet duidelijk. Het lijkt aannemelijk dat hij een tijdje te gast is geweest bij Petrus en diens familie en dat Hij Petrus dus al redelijk goed kende.
Petrus was kennelijk ook wat ouder dan de andere apostelen. Ik denk dat die anderen in onze ogen erg jonge jongens waren, tussen 12 en 20 jaar wellicht. Toen Jezus zijn openbaar leven begon was hij 30 jaar oud. In zijn tijd was dat al een respectabele leeftijd, te vergelijken met 50-60 jaar nu.

Geroepen worden hoe moeten we ons dat voorstellen?
Het is denk ik doorgaans een proces en niet zoals Bijbelteksten vaak suggeren een plotseling moment. Zoals b.v. bij Saulus, die op weg naar Damascus omstraald wordt door een helder licht en door Jezus uit de hemel aangesproken wordt.
Ik denk dat Jezus die jonge vissers, die hij roept bij het meer, al kende, mogelijk uit de lessen die hij gaf in de plaatselijke synagoge.
Het lijkt mij onwaarschijnlijk dat hij zomaar wildvreemde jonge mannen van straat plukt, in dit geval van het strand en, dat die gasten nog mee gaan ook.
Geroepen worden gaat meestal niet van de ene dag op de andere zoals ik al zei, het is meestal een proces. Er zijn mensen die weinig tijd nodig hebben om een keuze te maken of al heel jong een keuze hebben gemaakt en er zijn er, die jaren bezig zijn met het proces.
Ik kende een priester, ik weet niet of hij nog leeft, die op het seminarie een tijdje zijn opleiding heeft onderbroken om toch nog maar weer eens over zijn roeping, zijn toekomst, na te denken, en een jaar bij zijn vader in de winkel heeft gestaan.
Hij zal niet de enige zijn die zijn twijfels heeft, of heeft gehad, over zijn gekozen toekomst.
We zien tegenwoordig meerdere mannen pas op latere leeftijd priester of diaken worden. En ook vrouwen die op latere leeftijd kiezen voor pastoraal werk, soms ook als dominee.
Bij deze mensen en ook bij kloosterlingen noemen we dat roepingen, kennelijk omdat zij zich weiden aan het werk voor de kerk; door God geroepen. Het werk van artsen en verpleegsters werd vroeger ook wel als een roeping gezien, tegenwoordig ziet men dat toch meer als een beroep.

Waar ligt de grens tussen door God geroepen worden en je geroepen voelen om iets te doen, of anders gezegd vanuit jezelf een taak oppakken of je leven een belangrijke wending geven. Zijn wij Nederlanders wellicht te nuchter om te geloven in een roeping van boven? Soms kunnen dingen ook gewoon op je pad komen. Ik zelf heb nooit het idee gehad dat ik werd geroepen om te werken in en voor de Kerk of voor ander vrijwilligerswerk.
Het één was vaak het gevolg van het ander. Ik ben voor de meeste dingen gevraagd, maar of je dat dan geroepen kunt noemen?!.
Soms ben ik op een vraag ingegaan uit belangstelling, soms omdat ik me vanuit mezelf geroepen voelde, om welke reden dan ook, om op een vraag in te gaan. De opleiding tot gebedsleider ben ik ooit uit min of meer zakelijke overweging begonnen. Dat ik de opleiding nog interessant en leuk ging vinden, was mooi meegenomen. En dat je dan in deze gemeenschap voor mag gaan is dat de kers op de taart, of bij Van de Valk, de kers op de appelmoes. Dit is niet mijn afscheidsspeech hoor, ik ga als het mag, door tot het komende bittere einde.
Zijn velen van ons niet op een bepaald moment geroepen, om het woord toch maar te gebruiken? Zijn velen niet hardwerkend als vrijwilliger? Mensen die zich belangeloos inzetten voor de maatschappij. Mensen die zich als vrijwilliger inzetten voor b.v. de voedselbank, vluchtelingenwerk, als taalmaatje, of hun vakantie opofferen om te helpen in een ontwikkelings­land om een schooltje te bouwen. En ook- als het leuke, het nieuwe- weggesleten is, zich blijven inspannen voor hun medemens.
‘Ik zal jullie vissers van mensen maken' is de zin die Jezus gebruikt om de vissers aan te sporen om Hem te volgen. Vind ik eigenlijk niet zo'n prettige idee. Op de eerste plaats is het leven van een vis nadat die gevangen is niet bepaald prettig te noemen. En op de tweed plaats, in figuurlijke zin, geeft het mij het gevoel gevangen te zijn, of gestrikt te zijn en in een keurslijf te zijn gestopt. Velen van U weten dat ik me daar niet prettig bij voel.
Ik zou de apostelen dan ook niet als vissers van mensen willen betitelen, maar als reddingswerker of therapeut, die door een levend voorbeeld te zijn mensen op het spoor van Jezus zetten en hen daarmee gelukkiger mensen maken. Dat vind ik evangelisch.
Ik zou daarom al diegenen die zich uit idealisme inzetten voor de medemens volgelingen van Jezus willen noemen. Ook als ze nooit van Hem hebben gehoord, geven zij uitvoering aan de blijde boodschap van Jezus Christus.

Hineni, ik ben er voor jou.

Liturgiegroep,
Ton Durenkamp

********

Agenda

Tijdens het Petrus- & Paulus patroonsfeest heeft pastor H. Egging bovenstaande vraag centraal gesteld tijdens zijn preek.
We willen er nog eens wat langer bij stil te staan. ‘Hoe is het allemaal begonnen?
Hoe is onze eigen, persoonlijke geloofsweg begonnen?
Ieder van ons heeft daar wel herinneringen aan: aan een gebeurtenis; aan iemand die je op het goede spoor zette.'
Begin-verhalen zeggen vaak ook iets over ‘waar het eigenlijk om gaat'.
En als je met elkaar in gesprek gaat over waar het begonnen is met je geloof, dan gaat het al gauw over méér: over wat het geloof voor je betekent, hoe het je inspireert, vertrouwen schenkt en in beweging zet.

Vorm en begeleiding: een inleiding door pastor H. Egging over beginverhalen/ roepingsverhalen in de bijbel, vervolgens vertellen wij elkaar ons eigen verhaal
Plaats: de narthex van de Petrus- & Pauluskerk, Andreas-plein 1, 3144 PL Maassluis. Parkeren: parkeerterrein naast de kerk (gratis)
Tijd: van 20.00 tot ca. 22.00 uur
Opgave: vóór 30 januari 2020 via e-mailadres secretariaat.andreaspetruspaulus@goedeherderparochie.nl
Kosten: een vrijwillige bijdrage wordt zeer op prijs gesteld.


********

terug naar de openingspagina