K E R K P L E I N N I E U W S

weekbrief van deelgemeenschap Sint Jan de Doper - Visitatie
nummer 44 -- week 23 september - 29 september 2019

kerk en secretariaat: mgr. nolenslaan 99, 3119 eb schiedam tel. 010-4735066
secretariaat donderdag en vrijdag 09.30-11.30 uur. e-mail: info@sintjan-visitatie.nl
website: www.sintjan-visitatie.nl. banknr.: iban: nl68 ingb 0000 2032 72.
pater leo de jong o.p. inspireert onze gemeenschap in zake de dominicaanse traditie





sint jan de doper-visitatie is een deelgemeenschap van de goede herder parochie
e-mailadres pastores: pastoraalteam@goedeherderparochie.nl
pastores zijn: charles duynstee, henri egging, avin kunnekadan, kees koeleman

==========================================================================


VIERINGEN

Zondag 29 september




11.00 uur




26e zondag door het jaar
Viering van Woord, Gebed en Communie
voorganger: Liturgiegroep - Ton Durenkamp
zanggroep Sint Jan o.l.v. Zurisadai Ramirez

 

********

 

Intenties: pater Leo de Jong o.p. , Toos Vromans, Kossi Odey

********

 

 

 

Oproep Geloofsverdieping

In Schiedam zijn we in het kader van geloofsverdieping bezig met het opzetten van een workshop : “omgaan met verlies”. 
Verlies in de breedste zin, dus verlies van werk, verlies van mensen uit jouw omgeving (verhuizing), verlies van jouw vertrouwde parochie-omgeving, verlies van gezondheid of het verlies van dierbaren.
Hoe ga ik om met verlies, mijn eigen verlies, maar ook met het verlies dat een medeparochiaan overkomt.

 

Om deze workshop breed te kunnen dragen zijn wij op zoek.
Op zoek naar mensen, die geïnteresseerd zijn in het onderwerp “mens en verlies” en meer willen weten, maar ook bereid zijn mee te werken aan een verdergaand project binnen onze Goede Herder parochie (startende in Schiedam).
En als de klik er is de medeparochiaan bij willen staan om met dat verlies verder (door) te gaan.
Zodat de ander niet in zijn verlies blijft hangen.
Een lichtpuntje achter de horizon zijn, gesteund door het geloof en samen uit dat dal klimmen.

 

Bent u nieuwsgierig of geïnteresseerd en heeft u er zin in ons mee te helpen dit verder uit te bouwen, laat het ons dan voor 14 oktober weten via pastoraatsgroep.schiedam@goedeherderparochie.nl.

 

Michiel Rutten,  Janet Bisschop , Avin Kunnekkadan

 

******** 

 

 

 

 

Parochie De Goede Herder
St. Jan de Doper- O.L.V. Visitatie, Schiedam
(C) 43e zondag door het jaar,  15 september 2019
 (Lezingen: Exodus 32,7-11+13-14; Lucas 15,1-32)

 

Sinds een jaar heb ik nieuwe buren. Ze hebben 2 kinderen, een zoon van 3 en een dochter van 6. Het geluid dat ze produceren is onbeschrijflijk. Een gegil en gekrijs dat tot ver in de straat is te horen is en was, vooral op de talrijke zomerse en warme dagen dat ze in de tuin speelden en ruziemaakten. Zelfs ik die 4 kinderen heb opgevoed – en die waren echt niet allemaal lieverdjes – ben een paar keer onder het uiten van lelijke verwensingen, uit de tuin weer het huis in gevlucht. Ik heb er nooit iets van gezegd, maar er waren andere buren die dat wel deden. De buurvrouw ging daarop langs bij alle buren met een bloemetje en legde uit dat de kinderen nogal explosief van aard waren en de buurman – een geduldig en zachtaardig persoon – maakte met zijn handen een zeer expressief gebaar om aan te geven hoe boos hij soms wordt op zijn kinderen en dat hij ze wat graag “de nek zou willen omdraaien”. En natuurlijk niet doet, want je kan aan deze man merken dat hij veel van zijn kinderen houdt en alles voor hun welzijn overheeft. Dit is zoals ik mij de God van het volk van Israël op de berg Sinaï voorstel: een getergde vader die zin heeft om het ondankbare volk zwaar te straffen, maar daarvan afziet. Mozes herinnert Hem aan zijn belofte aan Abraham, Isaak en Israël (Jacob) en aan Gods eigen verantwoordelijkheid: Hij heeft zelf het volk van Israël uit Egypte geleid. God is de Vader die, zelfs als zijn volk ervoor kiest om een gouden stierkalf te aanbidden in plaats van Hem, zich niet van zijn volk afkeert. Hij ziet de last van hun verleden, van hun slavernij.

 

De parabels uit het evangelie zijn ook voor mensen in deze tijd nog altijd zeer invoelbaar: het schaap dat niet terugkeert naar de kudde en verloren loopt, de vrouw die een kostbaar sieraad verliest, dat een deel is van haar identiteit als getrouwde vrouw. (Want volgens kenners van het dagelijkse leven uit de tijd van Jezus was die munt waarschijnlijk een onderdeel van haar bruidsschat.) Daar moet ze uiteraard zuinig op zijn. De vader die wacht op de zoon die weg is gegaan en waarschijnlijk nooit meer iets van zich heeft laten horen.

 

Vervolgens kunnen we ook driemaal in het Evangelie van deze zondag delen in de aanstekelijke vreugde van iemand die blij is omdat hij terugvond wat hij verloren had: de herder vindt zijn schaap terug, en deelt die vreugde met vrienden en buren. De vrouw die haar zilveren munt terugvindt roept haar vriendinnen en buurvrouwen bij elkaar. De vader begroet zijn verloren zoon, die tegen alle hoop en verwachting in, toch terugkeert. Hij is zo blij dat hij een groot feest geeft.

 

We kunnen deze verhalen zien als voorbeelden hoe wij moeten omgaan met mensen die op hun levensweg zijn afgedwaald, of, al dan niet moedwillig achter zijn gebleven. Onze opdracht is toch om solidair te blijven met de verlorene. Te blijven zoeken en de last van het verleden los te laten.

 

De vader uit de parabel heeft zijn zoon zelfs twee keer losgelaten. Hij heeft hem laten gaan en hem zelf zijn eigen fouten laten maken. Maar toch bleef hij wachten, zonder zich daarbij op te dringen. En toen de man eindelijk toch terugkeerde, werd hij warm ontvangen en kreeg geen verwijten naar zijn hoofd geslingerd. De vader liet het verleden los en bleef solidair.  Kinderen, zoons en dochters, trekken op een gegeven ogenblik de wereld in, dat weten alle moeders en vaders. We kunnen dan alleen maar hopen dat ze het fortuinlijker afbrengen dan de jongste zoon en dat ze betere keuzes maken.

 

Tot slot is de vreugde die in het evangelie wordt voorgesteld ook een antwoord op de beschuldigingen van mensen die zien dat Jezus met zondaars omgaat en met hen de maaltijd deelt.

Het lijkt erop alsof deze parabels zich ook richten tot gelovigen die weigeren om bepaalde mensen te ontvangen en het brood met hen te delen.

Sommige mensen die zichzelf als ware gelovigen beschouwen willen niet dat anderen, die afwijkende rituelen en gewoontes hebben, net zoals zijzelf, de mogelijkheid hebben of krijgen om hun geloof op een bepaalde manier te belijden. Streng gelovigen – of zij nu tot een “conservatieve” of “progressieve” stroming behoren – voelen een diep onbehagen of misnoegen als zij rituelen moeten ondergaan die zij als onzuiver, als heiligschennis, of als ouderwets, passé, beschouwen.

 

Lucas herinnert ons eraan dat het wegkijken en wegsturen van mensen tekenen zijn van onverdraagzaamheid en dus nooit christelijk of evangelisch kan zijn, ook al gaat dit gepaard met een ijverige en vurige inzet voor de eigen kerkgemeenschap.

Mensen buitensluiten of minachten is nooit een teken van zusterlijke of broederlijke gezindheid en gaat – ook als wij dat zelf niet merken – ten koste van onze verhouding tot God, die juist altijd vol vreugde is wanneer Hij mensen terugvindt die gedwaald hebben. Maar toch weer de weg terugvonden naar Hem. Soms op eigen kracht, en soms met de hulp van anderen, die naar hen bleven zoeken.
Amen

Liturgiegroep,
Joke Smits

********

Agenda

Ook het horen van de Priesterraad over het voorgenomen besluit om de kerk aan de eredienst te onttrekken maakt deel uit van de procedure.
Pas daarna kan de bisschop een besluit nemen.


Datum en tijd:
De hoorzitting wordt gehouden op maandagavond 07-10-2019 om 20.00 uur                

Plaats: St. Jan de Doper-Visitatiekerk, Mgr. Nolenslaan 99, 3119 EB Schiedam.

 


terug naar de openingspagina