De knoop doorhakken.

Weet u het nog?

Aan het begin van het seizoen 2008-2009 is u gevraagd een touwtje mee naar de kerk te nemen.
Alle touwtjes aan elkaar knopend, zijn we een heel eind gekomen.
Dat is dan ook het thema van het seizoen geworden.

Twee creatieve parochianen hebben van de door u meegenomen en aan elkaar geknoopte touwtjes een kunstwerk gemaakt.
Een foto hiervan ziet u hier onder.

Daar past deze tekst bij:

“De knoop doorhakken”

Een kind wordt geboren.
De navelstreng
los van de moeder,
maar niet verloren

“De draad weer oppakken”
Noodzaak in het leven.
Ieder zijn eigen weg
in het leven laten beleven.

“Iets op touw zetten”
Voortdurend inspireren.
Jezelf of een ander.
Uit alles valt te leren

“Aan de touwtjes trekken.”
Daar ontkomt niemand aan.
Iets willen bereiken
en verder het pad te gaan.

“Iemand op sleeptouw nemen.”
Vertrouwen geven,
voldoening.
Dat hoort bij het leven.

“In de knoop zitten.”
Komt dagelijks voor.
Met praten en puzzelen
komt men er wel door.

“Ergens mee voor de draad komen.”
Moeilijk om eerlijk te zijn.
Het is raadzaam.
Het hoort in deze knopenlijn.

“Tegen de draad ingaan.”
Niet met alles eens zijn.
Het net iets anders willen
Dat kan goed zijn.

“Je kunt er geen touw aan vast knopen.”
Alles lijkt in de knoop.
Chaos en verwarring,
hersenen gaan op de loop.

“De eindjes aan elkaar knopen.”
Vraag om raad!
Men zal zien
dat het leven verder gaat.

“Tot op de draad versleten.”
Het lichaam en de geest.
Rust bewaren.
Dat helpt het meest.

“Zijn leven hangt aan een zijden draadje.”
Alle dagen in het leven,
het geldt voor iedereen,
kan de laatste wezen.

Schiedam 9 januari 2009.
Toos

terug naar "bezinning"